Parçaların değerini belirlemede başrol elbette ki ‘’kondisyona’’ aittir. Yani parçanın fiziksel durumu değerini çok büyük ölçüde etkilemektedir. Hasarsız ya da az hasarlı parçaların değeri hasarlılara oranla çok daha fazla olacaktır.

Ne var ki; düşük kondisyonlu parçaları almak ya da almamak tamamen koleksiyoncunun isteğine bağlıdır. Buna rağmen kondisyon derecelendirmesini iyi bilmek hem alıcılar hem de satıcılar için çok önemlidir. Nadir parçalarda kondisyon ikinci plana atılabilir fakat daha sıradan parçalarda hasar kontrolü yapmak alıcının lehine olacaktır. Birkaç kolay yöntemle hasar kontrolü yapmak mümkündür.

Cam, porselen ve seramik parçalarda el yordamıyla çentik kontrolü yapılabilir. El, parça üzerinde yavaşça ve dikkatlice gezdirilir. Daha önceden oluşan bir hasar tamir edilmişse elle yapılan kontrol yeterli olmaz. Özellikle tamir profesyonelce yapılmışsa parçayı ışık altında incelemek gerekir. Tamir görmüş bir parça hiçbir zaman aslının yerini tutmaz.
Çatlakları tespit ederken de parçayı ışığa tutmak gerekmektedir. ‘’Mor ışık’’ kullanılırsa çok daha iyi sonuçlar elde edilir. Tamir görmüş yerler, varsa yapıştırıcı izleri mor ışık altında net bir şekilde görünür. Seramik parçalara hafifçe vurarak, çınlama sesinin kalitesinden parçanın tamir görüp görmediği anlaşılabilir. Cam ve benzer özelliğe sahip parçalarda ‘’hastalık’’ tabir edilen bir durumla karşılaşabilinir. Bu durumda, cam ya da benzer bir objenin dibinde tortu oluşmuştur. Oluşan tortu kalıcıdır ve temizlemeyle ortadan kalkmaz.

Dikkat edilmesi gereken bir diğer nokta da, parçaların tüm aksamlarının yerinde olmasıdır. Özellikle çok sayıda küçük parçadan oluşan mücevher ya da cep saati gibi objeler büyüteç ile kontrol edilmelidir. Tüm parçaların birbirine uyduğundan ve orijinal olduğundan emin olunmalıdır.

Tekstil kategorisine giren parçalar da sıkı bir kontrolden geçmelidir. Kumaş üzerindeki yırtıklar, delikler veya sökükler kolayca onarılabildikleri için aldatıcı olabilirler.